خلاصه : میزان سوخت و ساز بدن به توازن و تعادل میان انرژی به دست آمده ازطریق خوراک ها ومصرف آن انرژی در فعالیت های روزانه و فعالیت های سلولی بستگی دارد. پیاده روی همراه با نرمش های سبک و انجام کوهپیمایی باعث می گردد که سوخت و ساز بدن افزایش یابد.

تغذیه ورزشی بر مبنای آگاهی از نحوه مشارکت مواد مغذی نظیر کربوهیدرات ، چربی و پروتئین به عنوان  منبع سوخت مورد نیاز به وسیله بدن برای انجام ورزش استوار است. این مواد مغذی به شکل آدنوزین تری فسفات یا ATP به انرژی تبدیل می شوند. انرژی رها شده از تجزیه ATP است که انقباض سلول های عضلانی را ممکن می سازد. اما ، هر ماده مغذی خواص منحصر بفردی دارد که تعیین می کند چگونه به ATP تبدیل می شود.

1- تاثیر کوه نوردی در باز شدن مویرگهای بدن :

 مویرگهای بدن در شرایط عادی و در موقع استراحت به مقدار 15% ظرفیت خودشان باز و فعال هستند ولی در حین کوه نوردی مویرگها 95% فعال می شوند ، چون اکسیژن و غذای مورد نیاز بدن از طریق مویرگها به نقاط مختلف بدن می رسد لذا با باز شدن و فعال تر شدن مویرگها ، مواد غذایی و اکسیژن با سرعت بیشترو کیفیت سودمند تر به

مغز و عضلات و احشای داخلی بدن می رسد .

2- تاثیر کوه نوردی در جلوگیری از بیماریهای قند خون ( دیابت ) :

در موقع کوه نوردی ، متابولیسم ( سوخت و ساز ) مواد شناور در خون مانند قند ، کلسترول ، پروتئین ها و اسید اوریک به بهترین وجه صورت می گیرد و در نتیجه سوخت و ساز کامل خون از ابتلا به بیماری قند نیز جلوگیری می کند .

3- تاثیر کوه نوردی در از بین رفتن چربی بدن :

در موقع فعالیت ورزشی و بخصوص در کوه نوردی ، کالری مورد نیاز بدن به 3 برابر افزایش پیدا می کند. بدن برای تامین کالری مورد نیاز خود به اجبار چربی های ذخیره شده را می سوزاند و به مصرف می رساند ، از طرفی در موقع فعالیت ورزشی ، انسان به شدت عرق می کند و مقداری از چربی های زیر پوست در اثر تعریق شسته و دفع می شوند .

4- تاثیر کوه نوردی در زیاد شدن میزان خون در عضلات :

در موقع کوه نوردی مقدار خون موجود در عضلات بدن 20 برابر افزایش پیدا می کند و پر خون شدن عضلات باعث می شود که غذای بیشتری به عضلات برسد و عضلات قوی تر بشوند .

 برداشت از : http://www.enekasnews.com/index.php?newsid=468

کوهنوردی

ورزش کوهنوردی که علاقه ‌مندان زیادی بین گروه‌ های مختلف دارد، موجب افزایش سوخت و ساز بدن می ‌شود.

البته توجه به وضعیت سلامت مفاصل بدن(به ویژه اندام تحتانی) پیش از شروع این ورزش مفرح توصیه می‌ شود.

حین انجام ورزش‌ های فوق با شدت متوسط و مدت زمان حداقل 30 دقیقه، چربی به عنوان منبع اصلی انرژی مصرف می‌ شود، در نتیجه مقدار زیادی چربی در روند افزایش متابولیسم بدن می‌ سوزد اما موردی که اغلب مشاهده می‌ شود، این است که اکثر افراد خیلی زود از یکنواختی ورزش‌ های هوازی خسته شده و آن را کنار می ‌گذارند. از این رو، تاثیر قابل توجه این ورزش‌ ها، به ویژه در افزایش سوخت و ساز چربی با انجام مداوم این فعالیت‌ ها، حداقل به مدت 30 دقیقه ایجاد می ‌شود.

چنان چه فرد در ابتدای شروع فعالیت فیزیکی، قادر به انجام این گروه از فعالیت ‌ها به مدت 30 دقیقه نیست، می‌ تواند فعالیت خود را در 3 نوبت 10 دقیقه‌ ای انجام داده و به تدریج، این مدت زمان ورزش را به حد مطلوب برساند.

در 10 دقیقه ی ابتدایی ورزش ‌های استقامتی، گلیکوژن(قند) به عنوان منبع اصلی انرژی مورد استفاده قرار می ‌گیرد و با افزایش زمان تمرین ‌ها و اتمام ذخایر قند کبدی، به تدریج چربی به عنوان سوخت اصلی بدن مصرف می ‌شود. بنابراین چنان چه ورزش هوازی را با هدف افزایش سوخت و ساز بدن به ویژه کاهش چربی ‌های اضافی بدن انجام می ‌دهید، لازم است که 3 تا 5 روز در هفته به مدت 30 تا 60 دقیقه(به صورت مداوم و پشت سر هم) ورزش ‌های یاد شده را به انجام برسانید.

دکتر ‌هاله دادگستر - متخصص پزشکی ورزشی

: برداشت از 

از منزل کفر تا به  دين  يک نفس است

وز عالم شک تا به یقین  یک نفس است

ایـن یـک نفس عـزیز را  خـوش  مـیدار

کز حاصل عمر ما همین یک نفس است

"خیام"

 طبیعت خانه خدا است

طبیعت گردی و در طبیعت بودن فرهنگ ٫ آداب و را ه و رسمی بخصوص دارد. طبیعت خانه خدا ٫ دانشگاهی بزرگ ٫ درمانگاهی عظیم و مکانی مقدس است. فراموش نکنیم که زمانی که ما در طبیعت قدم می گزاریم فقط یک میهمان هستیم٫ صاحبان واقعی طبیعت گیاهان٫ درختان ‌و حیات وحش موجود در آن منطقه هستند.

روایت «دنا ضیایی» از یک «پدر»

سبزپرس – گروه تشکل ها و رسانه: «دنا ضیایی» فرزند استاد هوشنگ ضیایی در مراسم بزرگداشت پدر، درباره استاد ضیایی سخنانی را بیان کرد.

به گزارش سبزپرس، دنا ضیایی که خود نیز در حوزه حیات وحش و آگاهی عمومی فعالیت دارد گفت: من همیشه احترام زیادی برای افرادی که به جبهه رفته اند و از مرز و بوم ما حفاظت کرده اند. من معتقدم که این افراد آدم هایی بسیار بزرگ و ارزشمند هستند. خیلی از این افراد بعد از اینکه جنگ به پایان رسید شهید و جانباز شدند. 
او ادامه داد: من همیشه می گویم پدر من در زمینه حیات وحش جانباز بالای 80 درصد است. اینقدر که در این زمینه زحمت کشیده است و واقعا تمام وجودش را برای مملکتش گذاشته است. 
دنا ضیایی گفت: من خیلی وقت ها از پدرم گله کرده ام که برای دانشجویانش بیشتر از ما که فرزندانش بودیم وقت گذاشته است. 
او افزود: ممکن بود در یخچال خانه ما میوه نبوده باشد، اما حتما در فریزر خانه ما مارمولک و خفاش برای شناسایی بوده است!
او در پایان خاطرنشان کرد: من همیشه پدرم را دوست داشته ام و دارم و به او افتخار می کنم. 
مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، به پاس چند دهه تلاش برای حفاظت محیط زیست و طبیعت ایران شب گذشته (پنج شنبه 21 اردیبهشت) در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد. 

روایت «چراغی» از مردی که احترام به استاد را به شاگردان آموخت

سبزپرس – گروه تشکل ها و رسانه: «شهاب چراغی» دانش آموخته محیط زیست و کارشناس حیات وحش، در مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، از فعالیت های استاد ضیایی از زمینه تشویق سازمان های مردمی فعال در حوزه حیات وحش و محیط زیست سخن گفت.

به گزارش سبزپرس، چراغی در ابتدای سخنان خود گفت: من به نمایندگی از طیف بزرگ چند هزار نفری از دانشجویان استاد ضیایی اینجا هستم و البته به نمایندگی از انجمن هایی که با تشویق ایشان تشکیل شده اند. 
او ادامه داد: خوب به خاطر دارم زمانی را که دانشجوی ترم یک دانشگاه بودم و سفری به شرق کشور داشتم و از آنجایی که کنجکاوی زیادی نسبت به طبیعت و حیات وحش داشتم، تعدادی نمونه جونده و خزنده جمع آوری کرده بودم و با خودم به دانشکده بردم. از چند نفر از استادان خواستم که به من کمک کنند تا گونه ها را شناسایی کنم. نمی خواستم فقط به کتاب یادگاری که پدرم برایم تهیه کرده بود و راهنمای پستانداران ایران نام داشت اکتفا کنم. 
چراغی گفت: یکی از استادان به من گفت که آقای هوشنگ ضیایی همین الان دارند از پله ها پایین می آیند. برای من خیلی خوشحال کننده بود که استاد نویسنده این کتاب روبروی من هستند. آنجا پرسیدم «چند نمونه جونده و خزنده گرفته ام، می توانید برای من شناسایی کنید؟» گفتند «خودت حدس می زنی چه چیزهایی هستند؟» گفتم «فکر می کنم چند گونه دوپا و آگاما و..» باشد. پرسیدند «الان همراهت هستند؟» گفتم بله و ایشان از من خواستم که همراهشان بروم. 
او افزود: ایشان مرا به کلاس درسشان بردند و از من خواستند که این گونه ها را برای بچه ها معرفی کنم. این کار برای من خیلی شوکه کننده بود چون من می خواستم سوال کنم اما حالا باید در کلاس دانشجویان سال های بالاتر، خودم توضیح می دادم. هرچه در مدت چهار، پنج سال از کتاب راهنمای پستانداران ایران آموخته بودم در آنجا مرا کمک کرد تا بتوانم توضیحات خودم را ارائه کنم. در نهایت استاد نمونه ها را از من گرفتند و توضیح کاملی ارائه کردند و به من گفتند که بمانم تا کلاس تمام شود. 
او خاطر تصریح کرد: بیقرار بودم که کلاس تمام شود تا بدانم با من چه کاری دارند. همانجا بود که دقیقا راه خودم را پیدا کردم و امروز بعد از گذشت 10 سال از آن روز، هنوز علاقه قلبی ام به ایشان کم نشده است. نه تنها در کلاس ایشان بسیار آموختم، بلکه در سفرهایی که به عرصه های طبیعی داشتیم، از گام برداشتن در طبیعت گرفته تا فعالیت های دیگر در عرصه های طبیعی از ایشان درس گرفتیم. 
این کارشناس حیات وحش گفت: در همان زمانی که شاگرد ایشان بودیم، مطلع شدم که به استاد پیشنهاد مدیریت پروژه یوزپلنگ شده است که ایشان نیز با ورود به این پروژه از همکاری با تشکل های زیست محیطی استقبال کردند. در سفرها و کارگاه هایی که پروژه برگزار می کرد به طرق مختلف مطالب را به بچه ها یاد می دادند. 
او افزود: این فعالیت ها ادامه داشت تا آنجایی که منابع مالی پروژه دیگر اجازه خیلی فعالیت ها را نمی داد. تا اینکه خانم دارایی و آقای کامیاب (از برنامه عمران ملل متحد) کمک های زیادی به سازمان های مردمی کردند و پروژه های توانمند سازی و آموزش جوامع محلی توسط سازمان های مردمی انجام شد. 
چراغی خاطر نشان کرد: هدف از این پروژه ها، آشناسازی جوامع محلی با ارزش های تنوع زیستی بود و اینکه در نهایت خود محیطبانان با جوامع محلی ارتباط داشته باشند و سازمان محیط زیست تنها به عنوان یک سازمان چماق به دست شناخته نشود و با مردم همکاری داشته باشد. این ایده ای بود که به ذهن مهندس ضیایی خطور کرد. 
او ادامه داد: کارهای آموزشی برای عموم مردم توسط محیطبانان، برای چند سال ادامه پیدا کرد و به خاطر دارم که آخرین روزهای این پروژه ها بود که یکبار آقای مهندس ضیایی با من تماس گرفتند که به توران بروم چون یک توله یوز توسط مردم محلی از یک قاچاقچی خریداری شده بود و آن را تحویل بگیرم. برای من مایه خوشحالی بود که بعد از چهار سال کار آموزشی مردم محلی این کار را انجام داده بودند. این همان یوزپلنگی است که با نام کوشکی، در استان خراسان شمالی نگهداری می شود. 
این کارشناس حیات وحش تصریح کرد: استاد ضیایی مشوق های جالبی برای بچه ها داشتند که از جمله آنها این بود که هروقت کار خوبی انجام می دادیم، ایشان ما را به دیدار استاد خودشان آقای «اسکندر فیروز» می بردند. من آنجا از استاد ضیایی آموختم که چگونه به استادان خودم احترام بگذارم چون ایشان بعد از چهل سال هنوز احترام ویژه ای برای آقای فیروز قائل بودند. 
او در پایان گفت: امیدوارم سایه ایشان و آقای فیروز همیشه بالای سر محیط زیست و طبیعت کشور باشد. 
مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، به پاس چند دهه تلاش برای حفاظت محیط زیست و طبیعت ایران شب گذشته (پنج شنبه 21 اردیبهشت) در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد.