با توجه به اینکه بسیاری از ورزشکاران عزیز علاقه زیاده به کوهنوردی و حضور در ارتفاعات جهت تمرین ورزشی و فعالیتهای تفریحی دارند لذا مطالبی را به صورت خلاصه خدمت عزیزان ذکر میکنم:حضور کوتاه مدت در ارتفاع باعث ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی و آنزیمی در بدن شده که ممکن است فعایت ورزشکار را در آن مقطع زمانی کوتاه با مشکل مواجه نماید.اما سازگاریهای فیزیولوژیکی در ارتفاع متوسط به گونه است که بدن افراد را آنچنان آماده نموده که توانایی حضور بهتری را در ارتفاع پایین تر بدست می آورد؛صعود به ارتفاع باعث یه سلسله تغییرات فیزیولوژیکی می شوند که توانایی اجرای ورزشکار را محدود می سازند.این محدودیتها در درجه اول در ورزشکاران استقامتی دیده شده است،در حالیکه ورزشکاران بی هوازی ممکن است شاهد پیشرفتهایی در عملکرد خود در ارتفاع باشند.قرار گرفتن طولانی مدت در معرض ارتفاع(بین 2 تا 6هفته) منجر به سازگاریهای فیزیولوژیکی شده که طی آن اجرای ورزشکار در ارتفاع بهتر صورت می گیرد.سازگاریهای فیزیولوژیکی  طولانی مدت ورزشکار در ارتفاع باعث افزایش تهویه ریوی،افزایش حجم سلولهای قرمز خون و افزایش محتوای هموگلوبین شده که این آثار مثبت تمرین در ارتفاع ورزشکارانی را که در سطح دریا مسابقه می دهند را وسوسه نموده تا در ارتفاع اقامت گزیده و تمرین نموده تا تاثیر نیروزایی آن بهره مند گردند.

محسن داودی:کارشناس ارشد پزشکی ورزشی

منبع:مبانی فیزیولوژی ورزشی دکتر گائینی

منبع : http://mohsendavoodi.blogfa.com/