فروشگاه لوازم کوهنوردی دونا

خداوند به زنبور عسل وحی کرد که در کوهها و درختان و سقفهای رفیع منزل گیرد. سپس از میوه های شیرین (حلاوت گلهای خوشبو)تغذیه کنند و راه پروردگارشان را به اطاعت بپویند. آنگاه از درون آنها شربت شیرینی به رنگهای مختلف بیرون آید که در آن شفای مردمان است. در این کار نیز آیت قدرت خدا برای متفکران پیداست. (آیات 68و69 سوره نحل)

عسل یک واژه عربی است که در فارسی آن را انگبین گویند و عبارت است از شهد گلها که زنبور عسل توسط خرطوم کوچک خود موسوم به کیسه عسلی وارد می کند. وقتی میزان شهد جمع آوری،به حدود 40 میلی گرم رسید گلها را رها کرده و به سمت کند و پرواز می کند و برای تهیه یک کیلو عسل زنبور عسل باید شهد 20 میلیون گل را جمع آوری کند.

چون شهد گلها حاوی 50 تا 80 درصد آب است، زنبور عسل مقداری از آب شهد را با بال زدن تبخیر می نماید، با این عمل میزان رطوبت عسل را به 17 تا 22 درصد می رساند. البته عسل مناطق شمالی ایران بعلت بالا بودن رطوبت هوا از آب بیشتری برخوردار است ولی عسل مناطق کوهستانی از آب کمتری برخوردار می باشد.

خواص عسل

عسل یک محلول قندی فوق اشباع شده حاوی فروکتوز و گلوکز است.

استفاده از عسل برای ورزشکاران که به گلوکز دائمی نیاز دارند اهمیت دارد.

عسل حاوی فروکتوز، گلوکز، الیگوساکارید، پروتئین، ویتامین ها و مواد معدنی است و تاثیر عسل بعنوان منبع قندی برای ورزشکاران نسبت به سایر مواد قندی ارجحیت دارد.

2-خواص ضد باکتریایی

عسل یک محلول قندی فوق اشباع با فشار اسمزی بالا، محیط اسیدی،مواد گیاهی و درصد پایین آب می باشد و از رشد باکتری ها و قارچها جلوگیری می کند. در مراحل تبدیل شهد گلها به عسل آنزیم گلوکز اکسیداز بوسیله زنبور ترشح می شود و در عسل ماده ای به نام پراکسید هیدروژن تولید می شود که خواص ضد باکتریایی دارد. در بین گونه های مختلف عسل ،عسل مناطق کوهستانی دارای قدرت ضد باکتریایی بالاتری هستند. عسل بطور طبیعی بعلت داشتن گلوکز و آنزیم دیاستاز رس(شکرک) می زند و برحسب نوع گل و رطوبت عسل زمان(رس کردن)متفاوت است.

عسل مناطق کوهستانی دیرتر،البته خواص عسل رس کرده و عسل صاف یکی است،بشرط آنکه در بازکردن عسل رس کرده از گرمای غیر مستقیم و پایین (60-50)درجه سانتی گراد استفاده شود تا به آنزیم های آن آسیبی نرسد که در کیفیت کلی فرق می کند و اگر حرارت بالا باشد و یا بطور مستقیم باشد ماده هیدروکسی متیل فورفورال که یک یک ماده سمی است در عسل تولید می شود.

عسل بعنوان یک ماده شفا بخش معرفی گردیده است از گذشته تا امروز برای درمان سرفه و گلودرد مرسوم بوده است. از خواص ضد باکتریایی و درمانی عسل در ترمیم زخم ها نتایج زیادی بدست آورند که هم اکنون مورد استفاده است. عدم جذب برخی از کربوهیدرات ها منجر به اثر لاکساتیو یا ملینی عسل می شود که موید نظرات یونانی ها در باره اثرات ضد یبوستی عسل می باشد.

خاصیت درمانی عسل در زخم های پوستی کاملاً بررسی شده و نشان داده با توجه به مراحل بهداشتی زخم ضدعفونی و پانسمان شده سریع ترمیم می شود و همین طور برای درمان زخم معده و روده نقش مهمی دارد. عسل با داشتن قدرت ضد میکروبی بدلیل حضور پراکسید هیدروژن در مقابل هلیکوباکتر پیلوری که عامل زخم معده است موثر می باشد.

در برخی از بیماریها و موقع بالا رفتن سن، رادیکالهایی در بدن بطور طبیعی آزاد می گردد و با آنزیم ها و همچنین DNAترکیب می شود و ممکن است باعث سرطان، حمله قلبی،شوک،آلزایمر ،آرتریت که عسل از بروز آنها جلوگیری می نماید.

عسل غنی از آنتی اکسیدانهای آنزیمی و غیر آنزیمی از جمله کاتالاز،اسید آسکوربیک،فلاونوئید ها ،آلکالوئیدها می باشد. آنتی اکسیدانها بعنوان نگهدارنده مواد غذایی، در جلوگیری از فساد و تغییر رنگ غذا ها که در اثر نور،حرارت، تماس با بعضی از فلزات ایجاد می شود، موثر می باشد.

بطور کلی عسل های تیره حاوی آنتی اکسیدانهای بیشتری هستند و خاصیت ضد باکتریایی بیشتری دارند. محققان دانشگاه ایلی نویتر به مردانی که بین 68-18 سال داشتند به مدت 5 هفته هر روز یک لیوان آب با 4 قاشق عسل دادند و متوجه شدند آنتی اکسیدانهای آنها بیش از دیگران است. بطور کلی آنتی اکسیدانها از بافتهای بدن در مقابل اکسیژن تهاجمی محافظت می کند. مصرف عسل از گرفتگی رگهای خونی پیشگیری میکند مصرف روزانه 4 قاشق عسل مواد محافظ بیشتری در خون فرد ذخیره کرده و از گرفتگی رگهای خونی جلوگیری می کند.

عسل بدلیل دیاستازش چربی های اطراف قلب را آب می کند از همین جهت مصرف آن به سالخوردگان و بیماران قلبی توصیه می شود.

عسل یک آنتی اکسیدان بیولوژیک است . مانع اکسیداسیون لیپوپروتئین ها می شود. قندهای موجود در عسل فعالیت آنتی موتاژنی (ضد سرطانی)قابل توجهی دارند.

6-نقش عسل در فعالیتهای حیاتی

ابوعلی سینا فیلسوف و بزرگترین شخصیت پزشکی ایران یک هزار سال قبل در کتاب قانون پزشکی خود نسخه های زیادی برپایه عسل و موم تجویز کرده است، همچنین بقراط بنیانگزار طب یونانی دوهزار و پانصد سال پیش در درمان بیماریها از جمله زخمها به مقدار زیاد از عسل استفاده کرده است.

عسل حاوی مواد ضد میکروبی است و هیچ نوع میکروبی قادر به رشد در آن نیست به همین خاطر مصریان قدیم و یونانیان باستان مردگان را با عسل مومیایی می کردند. عسل مانند آنتی بیوتیکها دارای خاصیت باکتریواستاتیک است. عسل بعلت داشتن اسید فرمیک هیچگاه فاسد نمی شود و با وجود شیرینی زیاد دارای خاصیت ضدقارچی نیز می باشد و هیچگاه کپک نمی زند.

ارجحیت عسل نسبت به گلوکز خالص مقدار فروکتوز عسل تقریباً مساوی و حتی بیش از گلوکز است و چون فروکتوز دیرتر از گلوکز جذب می شود قند خون یکباره پس از مصرف عسل پایین نمی افتد به همین خاطر برای ورزشکاران بخصوص کوهنوردان توصیه می شود.

برداشت از : http://www.parsdiet.com/new/000728.php

برداشت از : http://www.taekwondo-chagi.blogfa.com/post-179.aspx

 

12 خاصیت فوق‌العاده‌ی عسل

1- افزایش انرژی طبیعی بدن

بسیاری از ورزشکاران برای افزایش انرژی خود از عسل در رژیم غذایی خود استفاده می‌کنند. با این که سطح کالری آن در مقایسه با سایر مواد قندی 40 درصد کمتر است، اما انرژی آن بسیار بالاست و مصرف متعادل آن به وزن بدن، اضافه نمی‌کند.

 
2- پیشگیری از سرطان و بیماری‌های قلبی

بسیاری از افراد از ابتلا به سرطان هراس دارند اما با استفاده عسل در رژیم غذایی روزانه می‌توانند این ترس و هراس را از دل خود بیرون کنند. نتایج تحقیقات حاکی از این است که هر چه عسل تیره تر باشد خاصیت آنتی اکسیدانی آن بیشتر بوده و از ابتلا به سرطان جلوگیری می‌کند. در واقع عسل منبع بسیار خوبی از آنتی‌اکسیدان است و نقش بزرگی در جلوگیری از سرطان و همچنین بیماری‌های قلبی دارد.

 
3- افزایش ایمنی بدن در برابر عفونت‌ها

عسل در برابر عفونت‌های بدن مثل یک آنتی بیوتیک عمل کرده و نقش مهمی در سیستم دفاعی بدن ایفا می‌کند. به عنوان مثال اگر جایی از بدن عفونت داشته باشد می‌توان به جای استفاده از داروهای شیمیایی آنتی بیوتیک، از عسل استفاده کرد. عسل محتوی آنتی میکروبیال است پس در مبارزه با باکتری‌ها نیز نقش مهمی به عهده دارد.

می‌توان عسل را به شیوه‌های مختلف استفاده کرد از جمله مخلوط با چای یا آب گرم یا شیر، استفاده در شیرینی‌ها و دسرها و ...

 

4- التیام زخم‌ها و جای سوختگی

در مواردی که جایی از اعضای بدن زخم می‌شود و یا می‌سوزد از عسل استفاده کنید. عسل در بدن، رطوبت هوا را به طرف خود می‌کشد و با این خاصیت خود در درمان زخم و سوختگی اثر مثبتی دارد. در واقع عسل به خاطر دارا بودن خاصیت ضدالتهابی نیز، کمک خوبی برای درمان سوختگی‌ها به شمار می‌رود.

 

5- غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی

عسل سرشار از ویتامین‌های A، B1، B2، B3، B5، C می‌باشد همچنین مواد معدنی مفیدی نیز در عسل از جمله کلسیم، سولفور، آهن، روی، پتاسیم، منیزیم و ... موجود می‌باشد.

 

6- باعث تقویت جنین ضعیف در رحم مادر می‌شود.

 

7- به سلامت و توان مادران باردار کمک می‌کند.

این ماده غذایی با افزایش قابلیت جذب مواد غذایی در بدن به سلامت جنین در حین بارداری کمک می‌کند.

 

8- برای رشد و تقویت مغز کودکان مفید است.

از آن جا که مغز تا سن 5 سالگی رشد روزانه دارد نیاز فراوانی به مواد مغذی و مفید دارد.

 
9 - اشتهای کودکان را افزایش می‌دهد.

عناصر ویتامین B در عسل کامل بوده از این رو برای رشد سالم کودکان بسیار توصیه می‌شود.

 

10- موجب عملکرد بهتر مغز می‌شود

عسل وقتی با میزان مناسبی آب مخلوط شود، پس از 7 دقیقه در جریان خون پخش می‌شود و با آزادسازی مولکول قند به عملکرد بهتر مغز که اصلی‌ترین مصرف کننده قند در بدن است، کمک می‌کند و مانع بروز خستگی می‌شود.

 

11- مناسب برای سالمندان

عسل از جمله ضروری‌ترین غذاها برای آن دسته از افراد مسنی است که عملکرد سیستم گوارشی‌شان دچار ضعف شده است چرا که منبع خوبی از انرژی و مواد مغذی است که مستقیماً جذب بدن می‌شود.

 

12- اگر برای شستن دندان‌ها از آن استفاده شود باعث سفیدی دندان‌ها و سلامت لثه‌ها می‌شود.

برداشت از : http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=180003

خواص عسل

این ماده زرین، غـنی و فـوق الـعـاده محصول معجزه آسای زنبـورهــای عسل است و جایگزین منـاسبـی بـرای شـکـر سفید به شـمـار مـی رود. هر چند در تمامی سال موجود مـی بـاشـد، امـا بایـد دانسـت که در تابستان و پاییز بعمل مـی آید و در این موقع از سال از سایـر مـواقـع تـازه تر می باشد.

فرایند اعجاب انگیز تهیه عسل از چرخش زنـبـورهــا به دور گل ها شروع می شود. آنها در همین حال شهد گـل ها را در دهـان خـود جـمـع می کـنـنـد. شـهـد گـل هـا بـا آنــزیم مخصوصی که در بزاق دهان زنبور وجود دارد، ترکیب شده و طی یک فرایند شیمیایی تبدیل به عسل می شود. زنبورها، عسل را به داخل کندو می برند و آنرا درون حفره ها و دیواره های هر شبکه از کندو ذخیره می کنند. ارتعاشی که از بال زدن های آنها ایجاد می شود، کار تهویه را انجام داده و موجب می شود رطوبت بیش از اندازه آن از بین رفته و آماده مصرف گردد.

فواید

علاوه بر اینکه عسل به عنوان شیرین کننده مغذی و طبیعی به شماره می رود، تحقیقات حاکی از این امر هستند که ترکیبات منحصر بفرد عسل، از آن یک ضد میکروب و ضد اکسیدان قوی درست می کنند.

عسل ناخالص (خام) – ماده ای ضد باکتری، ضد ویروس، ضد قارچ

خواص عسل – مانند اکثر مواد غذایی – به کیفیت آن بستگی دارد؛ اما در این مورد بخصوص، کیفیت از اهمیت بالاتری برخوردار است، چرا که گرده هایی که به پاهای زنبور عسل می چسبند، خاصیت درمانیشان در گیاهان مختلف، متفاوت می باشند. به علاوه در فرایند درست شدن عسل بسیاری از مواد مغذی در داخل کندو باقی می ماند. می توان گفت که عسل ناخالص ( یا همان عسل اولیه) حاوی همان صمغی است که در موم وجود دارد. موم گاهی اوقات با نام "چسب زنبور" نیز شناخته می شود که عبارت است از یک مخلوط مرکب صمغی شکل و مواد دیگری که زنبور های عسل با استفاده از آن کندو را آب بندی می کنند و آنرا درمقابل باکتری و سایر میکرو ارگانیسم ها محفوظ نگه می دارند. زنبور عسل موم را با ترکیب کردن صمغ گیاهان با ترشحات خود درست می کند. جالب است بدانید که موادی شبیه به قیر خیابان نیز در موم دیده می شود. گاهی اوقات زنبورهای نگهبان از پرده های خاصی در داخل هر یک از حفره های کندو استفاده می کنند تا موم را در آن محوطه انباشته کنند، سپس سایر زنبورها از این ماده در دورتادور شانه عسل استفاده می کنند و کلیه شکاف ها را از این صمغ ضد باکتری، ضد ویروس و ضد قارچ پر می کنند. صمغی که در موم وجود دارد تنها حاوی مقدار کمی از مواد مغذی است که در عسل یافت می شود. تحقیقات نشان داده اند که به طور کلی عناصری که در عسل و موم وجود دارند می توانند از بروز سرطان و تومور جلوگیری نمایند. از این موارد میتوان به فنیل کتینوری متیل اسید، فنی اتیل دی متیل کافیت اشاره کرد. محققان بر این باورند که این ترکیبات از بروز سرطان روده در حیوانات جلوگیری می کنند که این امر با کم شدن فعالیت دو آنزیم با نام های فسفاتیدیلینوسیتول نوعی فسفو لیپاز C لیپوکسیجن امکان پذیر می شود. زمانیکه عسل خام طی فرایند گرمایشی قرار می گیرد بسیاری از خواص مفید اولیه خود را از دست می دهد.

عسل کارایی ورزشی را افزایش داده و موجب بهبود جراحات می شود

اصولاً از عسل به عنوان ماده ای انرژی زا استفاده می کنند. در تحقیقات اخیر ثابت شده که از عسل همچنین می توان به عنوان یک ماده ارگوژنیک (موادی که قابلیت اجرایی ورزشکاران را ارتقا می بخشد) نیز استفاده کرد. همچنین این ماده در بهبود زخم ها و سایر جراحات نیز نقش مهمی را ایفا می کند.

سال ها پیش در زمان بازی های المپیک معمولاً ورزشکاران برای بدست آوردن نیرو و توان بیشتر از مواد غذایی مخصوصی استفاده می کردند که در این میان می توان به عسل و انجیر خشک اشاره کرد. در حال حاضر نیز عده ای از پژوهشگران تحقیقات خود را بر روی این ماده شروع کرده اند. یکی از تحقیقاتی بر روی 39 نفر ورزشکار وزنه بردار که هم شامل خانم ها می شدند و هم آقایون، انجام شد. این افراد تحت آموزش های سنگین وزنه برداری و بدن سازی قرار داشتند. آنها پس از اتمام تمرینات مکمل پروتیئن خود را یا با شکر یا مالتودکسترین و یا عسل مخلوط کرده و مصرف می نمودند. قند خون گروهی که از عسل استفاده می کردند در تمام طول مدت 2 ساعت تمرین ثابت باقی می ماند. همچنین قدرت ماهیچه ها و نیروی ذخیره شده در آن دسته از افرادی که از مکمل پروتئین و عسل استفاده کرده بودند نسبت به سایرین افزونی داشت.

ثابت نگه داشتن قند خون در طی تمرینات استقامتی در کنار مصرف کربوهیدرات یکی از راههای مناسب برای ذخیره گلیکوژن در ماهیچه هاست. همانطور که مطلع هستید گلیکوژن نوعی قند ذخیره شده در ماهیچه هاست که حالت سوخت آماده مصرف را دارد. به همین دلیل ورزشکارانی که از عسل استفاده می کردند گلیکوژن کافی در ماهیچه هایشان ذخیره می شد و روز آینده می توانستند با بالاترین آمادگی و دارا بودن بالاترین میزان سلامتی در تمرینات شرکت کنند. تا این لحظه ثابت شد که عسل می تواند به عنوان منبع دیگری از کربوهیدارت به ورزشکاران کمک کند تا در بهترین وضعیت واکنش نشان دهند و می توان ادعا کرد که نسبت به تمام انتخاب های دیگر ارجحیت دارد.

برداشت از : http://tabrizsahand.blogfa.com/post-24.aspx

برداشت از : http://khavasasal.blogsky.com/1391/05/17/post-79/

خوراکی های طبیعت ایران

در زنجيره مواد خوراكي " قند " مهم ترين حلقه است.

قند - شكر - شيريني قنادي - مربا - شكلات - كاكائو

را با

كشمش - خرما - توت - انجير - انگبين

جاي گزين كنيم.

عسل واژه ايست عربی که به فارسی آن را انگبين گويند عسل يک محصول غذايی مفيد است که بعنوان مقوی ترين غذا شناخته شده و نيز بعنوان دارو در درمان اکثر بيماريها کاربرد داشته است.مادۀ اصلی آن شهد گلها و گياهان معطر و شفابخش می باشد که توسط زنبوران عسل پس از مکيدن، تغليظ و تغيير شکل دادن ساخته شده در دسترس انسان قرار می گيرد. در قرآن کريم از عسل بعنوان " فيه شفاء للناس " (شفای مردم در آن است) ياد شده است.همچنين در طب قديم اهميت عسل بمراتب بيش از حال حاضر بوده است.

همچنين در پاپيروس ها به اهميت دارويی عسل اشاره شده است. در کتاب مذهبی يهوديان سرزمين موعود را چنين ياد می کند که در آن نهرهايی از عسل و شير جاريست.در کتاب انجيل مسيحيان نيز از عسل بعنوان مظهر فراوانی ونعمت ياد شده است. يونانيان بر اين باور بودند که خدايان چون خوراک بهشتی می خورند فنا ناپذير گشته اند و تصورشان بر اين بود که عسل خوراکی بهشتی است.

عسل هديۀ رايگان طبيعت است به انسانها که می توانند از آن بهره مند گردند. همچنين نشانه بارخيزی خاک و زمين است که در اين مورد در قرآن کريم در سوره نحل (آيه های 68 و69) اشاره شده است.

نحوۀ عمل زنبور عسل با وجود پيشرفتهای علمی هنوز بر دانشمندان پنهان مانده و فقط می دانند که: زنبور عسل پس از مکيدن شيرۀ گلها وگياهان به وسيلۀ خرطوم خويش آنرا به کيسۀ عسلی که در شکم است برده و پس از چند عمل شيميايی شناخته و ناشناخته آنرا به مايعی خوشبو و خوش طعم، شيرين، مقوی تبديل کرده و در سلولهای مومی شکل که از قبل ساخته است ذخيره می نمايد. برای تهيۀ يک کيلوگرم از اين شهد زنبور ناگزير است 120 تا 150 هزار بار شهد حمل کند و برای فراهم نمودن آن از ده ميليون گل شهد تهيه نمايد و مسافتی معادل هفت بار دور زمين پرواز کند. شهدی که به اين طريق فراهم می‌شود 40 تا 80 درصد آب است و زنبوران عسل بايد ميزان آب آنرا به 18 تا 20 درصد برسانند تا عسل آماده شده بدست آيد.عمل تغليظ آنقدر ادامه می يابد تا عسل به غلظت طبيعی خود برسد. آنگاه آنرا در داخل سلولها ذخيره می کنند و درب آنرا با موم می پوشانند.

معدۀ زنبور عسل

اين حشره دو معده دارد. شهد گلهای مکيده شده وارد معده اول می شود که بوسيلۀ دريچه ای به معدۀ دوم مربوط است. معدۀ دوم عمليات گوارشی را انجام می دهد. معدۀ اول را کيسۀ عسلی يا چينه دان می گويند. کليۀ مراحل تبديل شهد به عسل در اين معده انجام گرفته و عسل رسيده و آماده شده از طريق خرطوم زنبور به سلولهای مومی شکل ريخته می شود.

بر طبق تعاريف موجود در کشورهای پيشرفته وکشور ما ايران عسل به شهد گلها اطلاق می شود که زنبور عسل پس از تغذيه از گياهان مختلف ساخته باشد. حال اگر زنبوری بجای شهد گلها از قند سفيد يا شکر استفاده نمايد فرآوردۀ آنرا نمی توان عسل ناميد.از طرفی کيفيت عسل طبيعی 10 برابر بيش از عسل مصنوعی است که از دادن آب و شکر به زنبوران بدست می آيد.

درجه بندی عسل اساساً بر مبنای خصوصياتی از قبيل درصد رطوبت يا مواد جامد قابل حل در آب، طعم يا مزه، درجۀ خلوص يا عاری بودن از ناخالصی و صاف بودن آن انجام می شود.

عسل برحسب اينکه متعلق به کدام منطقه و کدام گل باشد، رنگش متفاوت است. دامنۀ طيف رنگهای عسل از سفيد به انواع زرد (زرد نارنجی، زرد مايل به سبز طلايی)، کهربايی، عقيقی مايل به قرمز و حتی قهوه ای متغير است. عسل اقاقيا به سفيدی می زند، عسل بهارنارنج زرد طلايی است، عسل آويشن عقيقی قرمز، عسل کاج جنگلهای اروپا متمايل به قهوه ای می باشد.

انبار يا هر جايی که عسل در آن نگهداری می شود بايد پاکيزه و به راحتی قابل تميز شدن باشد، و در دسترس حشرات، جانوران و يا آلودگی هايی نظير گرد و خاک نباشد. دمای انبار و طول مدت نگهداری نيز بر کيفيت عسل تأثيرگذار است. از آنجايي که عسل خيلی زود بوهای خارجی را به خود جذب می کند، بنابراين نبايد آنرا نزديک موادی مانند پارافين، قير، بنزين و ماهی دودی نگهداری نمود.

عسل حاوی اسيدهای فراوانی است که باعث واکنشهای اسيدی قابل توجه در آن می باشد. pH آن بين 3/5 الی 4/8 می باشد. وزن مخصوص عسل در 20 درجۀ سانتيگراد با توجه به ميزان آب موجود در آن متفاوت است. عسل با 14 درصد آب دارای وزن مخصوص1/44404 سانتيمتر مکعب می باشد.

مشاهدات بالينی نشان داده اند که اگر بيماری زير نظر پزشک به درمان بپردازد و ويتامينهای ساختگی را با غذايی که در اصل از فرآورده های طبيعی تهيه شده، تغذيه کند؛ ويتامينهای مزبور بهتر جذب می شوند. از اين نظر عسل غنی از ويتامين بصورت فرآوردۀ غذايی بسيار پرارزش در خواهد آمد.

مقدار کمی پروتئين واسيدآمينه در عسل وجود دارد که هم منشاء گياهی دارد (گرده) وهم توسط زنبور توليد می شود. درصد نيتروژن عسل فقط در حدود 0/05درصد است.

مقدار رطوبت عسل بسيار حائز اهميت است، زيرا در تخمير و همچنين در تبلور آن تأثير بسزايی دارد.رطوبت عسل بين 12 تا 14 درصد در نوسان است.اگر رطوبت عسل بيش از مقدار استاندارد باشد مخمر خاصی بنام osmophitic yeast در آن رشد کرده، باعث تخمير آن می شود.

غلظت عسل

از طرفی ويتامين "د" موجود در عسل قادر است اعمال کلسيم و فسفر را به خوبی تنظيم نمايد، در نتيجه اعصاب با مصرف عسل به حداکثر کارآيی خود می رسند. صمغ موجود در عسل نيز اجازه نمی دهد جدار عروق سفت شده، حالت ارتجاعی خود را از دست بدهد. عسل روند فيزيولوژيکی پيری را کند ساخته و از ضعف زودرس اعمال حياتی جلوگيری می کند. عسل بواسطۀ داشتن مواد ضدباکتريايی در جايگزينی قند برای دندانها نه تنها مضر نمی باشد بلکه باعث فعال شدن مادۀ فلورين چای شده که يک مادۀ ضد فساد دندان می باشد. اما در مورد ديابت شيرين بايد گفت مصرف عسل همان قدر مضر است که مصرف قند ضرر دارد و بايد توجه داشت که مصرف عسل به عنوان قند اضافی در رژيم غذايی بيماران ديابتی مجاز نيست. در درمان آلرژيهای فصلی برای ساکنين مناطقی که عسل از گلهای همان منطقه بدست آمده است، بسيار مفيد است.

ديگر محصولات

برداشت از : http://donashop.blogfa.com/post-107.aspx