کمپ : قله توچال تاریخ : ۱۷-۱۸/۰۹/۹۰

نفرات : احسان جابری(عکاس) ، مسعود جابری (تهیه گزارش) ، حامد ارشدی فرد (سرپرست)

روز پنج شنبه ۱۷/۹ ساعت ۸ صبح با تله کابین به سمت ایستگاه هفت حرکت کردیم و ساعت ۹:۱۵ به قله توچال رسیدیم .

بعد از استراحت کوتاه مشغول چادر زدن در ضلع شرقی جانپناه شدیم که باد کمتری داشت . ۳ نفر داخل جانپناه بودند و تعداد کمی کوهنورد به سمت قله می امدند شروع به درست کردن چایی کردیم و نظافت داخل جانپناه . با این که گونی مخصوص زباله در کنار در، قرار داده شده بود ولی حجم زباله زیر صندلی ها بیشتر از حجم داخل گونی ها بود .

به دلیل باز ماندن در جانپناه حدود ۶۰ سانت برف جلوی در را پوشانده بود که مانع از بسته شدن در می شد ، با بیل و تبر یخی که به همراه داشتیم توانستیم بعد از یک ساعت تلاش ، برف جلوی در را به بیرون انتقال دهیم .

تا ساعت ۴ بعد از ظهر بیشتراز  ۵۰ نفر به قله رسیدند کوهنوردانی که در این روز به قله می امدند نسبتا تجهیزات مناسبی داشتند و آنهایی که شرایط خوبی نداشتند بعد از گرم کردن و چک کردن لوازم به سمت تله کابین میفرستادیم که خطری آنها را تهدید نکند .

به جز ما سه نفر،سه نفر دیگر تصمیم داشتند در قله شب مانی داشته باشند . باد روی قله به شدت زیاد شده بود و در بعضی اوقات به ۶۰ کیلومتر در ساعت می رسید . تصمیم گرفتیم چادر را به داخل جانپناه سنگی انتقال دهیم ،که این کار زمان و انرژی زیادی را از ما گرفت . شب سردی بود ، دمای هوای داخل جانپناه به ۱۸- میرسید و هوای بیرون با حداقل باد ۴۰ کیلومتر همراه بود .

روز جمعه ۱۸/ ۹ ساعت ۷ صبح از خواب بیدار شدیم . به دلیل اینکه در جانپناه سنگی به سمت بیرون باز می شود بیل را به بچه هایی که توی جانپناه اصلی خوابیده بودند دادیم ، که صبح با کمک آنها از جانپناه خارج شدیم .

روز شلوغی برای قله بود ، بیشتر از ۲۰۰ کوهنورد در این روز قله را صعود کردند که با توجه به باد شدیدی که از جانپناه سنگ سیاه به بالا می وزید ،۵۰ درصد آنها شرایط صعود را نداشتند.

برای این روز حدود ۶ لیتر آب جوش و چایی درست کردیم ، به بیشتر از ده نفر دستکش پر برای گرم شدن دادیم و قبل از خارج شدن از جانپناه مسیر بازگشت ، دستکش و کلاه طوفان و حتی کاور کوله آنها را چک کرده و نفرات کم تجربه را با چند نفر دیگر هماهنگ میکردیم که با هم برگردند .

با توجه به شرایط  بد جوی تصمیم داشتیم تا ساعت ۲ بعد از ظهر از قله حرکت کنیم ولی به دلیل صعود کوهنوردان تا ساعت ۳ روی قله ماندیم و جانپناه را خالی کردیم و به پایین برگشتیم بعد از ۱۵ دقیقه باخبر شدیم یک مصدوم با ده دقیقه اختلاف زمانی نسبت به ما روی زمین افتاده و وضعیت او مشخص نیست . وقتی به او رسیدیم دو نفر از کوهنوردان زیر بغل او را گرفته بودند و به سمت پایین می بردند. به کمک آنها رفتیم وحدود  ساعت ۳:۴۵  دقیقه به جانپناه سنگ سیاه رسیدیم . متوجه شدیم مصدوم دچار ارتفاع زدگی شده و سپس دچار هایپوترمی خفیف شده ، به دلیل نداشتن آنتن موبایل یک نفر را به سمت شیرپلا فرستادیم تا وضعیت را گزارش دهد . مصدوم را ایستاده نگه داشتیم و نوشیدنی گرم بهش دادیم . سطح هوشیاری کمی داشت و به سختی صحبت می کرد ، نمی توانستیم منتظر کمک بمانیم . تصمیم گرفتیم به پایین منتقلش کنیم . دونفر زیر بغل مصدوم را می گرفتند و یک نفر طنابی که به کمر و سینه  او بسته بودیم را نگه می داشت که در سرازیری ها با صورت به زمین برخورد نکند .

زیر جانپناه سنگ سیاه برف کاملا یخ زده بود و به سختی حرکت می کردیم . بالاخره ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر به پناهگاه شیرپلا رسیدیم .به دلیل کم کردن ارتفاع هوشیاریش بهتر شده بود.  لباس های خیسش را عوض کردیم و داخل کیسه خواب قرارش دادیم به دلیل بهبود حال مصدوم با هلال احمر هماهنگ کردیم که شب را در پناهگاه استراحت کند . و ما ساعت۷:۳۰ به سمت پایین حرکت کردیم و ساعت ۹ به سربند رسیدیم .

منبع: سایت گروه کوهنوردی همت شمیران

http://iranmountainmedicine.blogfa.com/post-638.aspx