1. نخست كفش كوه خود را با استفاده از برس پلاستيكي نرم و پارچه  كاملا تميز كنيد . سپس اقدام به اسپري نمودن كامل محلول ضد آب بر روي كفش بنمائيد . و پيش از استفاده از كقش ، اجازه دهيد تا اين محلول كاملا خشك شود . محلول هاي معرفي شده توسط توليد كنندگان معتبر كفش هاي كوه بهترين گزينه براي نگهداري قابليت هاي كفش مي باشند. در روزهای زمستانی به ترین زمان استفاده از اسپری یک روز پیش از اجرای برنامه است. این گونه اسپری ها هم کفش را ضدآب می کنند هم مانع تنفس کفش نمی شوند.

2. همواره مطمئن شويد كفش و بخصوص محيط داخلي آن تميز و خشك است . توجه داشته باشيد در محيط هاي مرطوب و تاريك قارچ ها و باكتريها بسرعت تكثير مي شوند اين موضوع نه تنها باعث فاسد شدن چرم كفش مي شود بلكه مي تواند باعث زخم هاي خاصي در پاي كوهنورد گردد .  

3. معمولا بعد از هر برنامه مقداري سنگ ريزه و خار بدرون كفش راه پيدا مي كند و عامل صدمه ديدن لايه هاي داخلي كفش مي شوند . تميز  نمودن داخل كفش از اينگونه موارد را فراموش نكنيد .

4. با قرار دادن مقداري كاغذ روزنامه در كقش ضمن جلوگيري از تغيير شكل كفش به خشك نگاه داشتن آن نيز كمك خواهيد كرد. البته پس از قرار دادن کاغذ یا روزنامه در کفش بند کفش را جمع کنید و ببندید.

5. بخش آج دار زيره كفش كوه عامل ايجاد اصطكاك و عملكرد مناسب كفش مي باشد . بعد از هر برنامه با استفاده از يك برس نيمه سخت ( برس با رشته هاي سيمي نازك ) گل و سنگ ريزه هاي برجاي مانده رو پاك نمائيد و سپس با پارچه اي كه آغشته به مقدار كمي الكل است اين بخش را كاملا تميز كنيد .

6. استفاده از گتر هايي كه رويه كفش رو مي پوشانند . در برنامه هايي كه مسير گل آلوده و يا برف آب وجود دارد باعث مراقبت از رويه كفش مي شود . گل و رسوبات بر جاي مانده بر روي رويه كفش باعث انسداد منافذ چرم شده و عمر كفش را كم مي كند .

7. توجه داشته باشيد ، در كفش هايي كه داراي پوش هاي داخلي هستند . به منظور خشك و تميز ماندن كفش مي بايست پوش هاي داخلي را از درون كفش اصلي خارج نمود .

8. در صورت امكان سعي كنيد براي كفش هايتان كيف مناسبي تدارك ببينيد . با وجود اينگونه كيف ها نه تنها نگهداري كفش ساده تر است ( در معرض رطوبت محيط و خاك كمتر قرار مي گيرد . ) بلكه حمل و نقل آن نيز راحت تر خواهد بود .

9. فراموش نكنيد ، جوراب مناسب و با كيفيت ( از نظر جنس و بافت ) مكمل كفش كوهنوردي تلقي مي شود. جوراب مناسب قابليت تنفس و هدايت رطوبت از پا به محيط داخلي كفش را داراست. اينگونه جوراب ها بعلت بافت مناسب عايق حرارتي خوبي نيز مي باشند  .

10. بديهي است كه كفش مي بايست متناسب با اندازه (سايز) پاي كوهنورد باشد . بهترين كفش ها اگر تنگ و يا گشاد انتخاب شوند نه تنها آسايش كوهنورد را از بين مي برند ، بلكه بر عملكرد و كارائي وي نيز تاثير منفي مي گذارند .  

11. استفاده از هرگونه روغن صنعتي (مانند گريس)  و روغن هاي حيواني به منظور محافظت و ضد آب نمودن كفش كوه تنها به صدمه ديدن كفش منجر خواهد شد. اينگونه مورد روغني منافذ طبيعي چرم را مسدود مي كنند  كه خود  مانع تنفس و خشك شدن تدريجي  چرم كفش مي شود. نتيجه آنكه اين عمل به ايجاد ترك و پوسيدن چرم مي انجامد. روغن های حیوانی (پی) باعث اجتماع باکتریها نیز می شوند که آنها هم باعث پوسیدگی چرم و محل دوختها می شوند. و در کفش هایی با لایه های تنفسی (گرتکس-سیمپا تکس-ایونت و ...) استفاده هر ماده دیگری به جز اسپری های مخصوص باعث انسداد پارچه تنفسی و عدم کارآیی آن می شود.

12. استفاده از ماشين لباسشوئي و مواد شوينده شيميائي  تنها به از بين رفتن كفش ها كمك مي كند .

13. از نگهداري كفش در محيط هاي با حرارت بالا و رطوبت زياد جدا اجتناب نمائيد .

14. بعد از تميز نمودن كفش ها ، از قرار دادن آن در مقابل نور آفتاب و يا كنار بخاري به منظور خشك كردن آنها خود داري نمائيد .

15. چه در زمان حمل كفش در درون كوله پشتي و چه زماني كه در خانه كفش را نگاه مي داريد ، هيچگاه نبايد كفش را تحت  فشار قرار دهيد . له شدن (دفرمه شدن) كفش به رويه و شكل آن صدمه جدي وارد مي كند.  كه اين عامل مي تواند به پاي كوهنورد آسيب رساند .