روایت «جوکار» از یک رویاپرداز «اکوتوریسم»

 بزرگنمایی

سبزپرس – گروه تشکل ها و رسانه: «هومن جوکار» از کارشناسان نامدار حیات وحش ایران و مدیر فعلی پروژه بین المللی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی در مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی به بیان نقش مهندس ضیایی در شکل گیری ایده اکوتوریسم در ایران پرداخت.

به گزارش سبزپرس، جوکار در ابتدای سخنان خود گفت: من به خاطر تشکر از استاد بزرگ خودم آقای مهندس ضیایی و ارادت 20 ساله ای که به ایشان دارم، اینجا حاضر شدم. اجازه بدهید از درون و از اعماق قلبم درباره ایشان صحبت کنم. 
او ادامه داد: به عنوان کسی که در ابتدای ورود به عرصه محیط زیست با ایشان آشنا شدم، می توانم بگویم که تاثیر زیادی از ایشان گرفتم. این تاثیر، همه اش تاثیر علمی نبوده چون می توانستم آن را از هرجای دیگری کسب کنم. اصولا تاثیر ایشان فقط علمی نیست. اگر دستاوردهای علمی و حفاظتی ایشان مطرح شد، می شود آنها را به شکل یک شغل نگاه کرد اما ایشان بسیار فراتر از این امر حرکت کرده اند. 
جوکار افزود: این فراتر حرکت کردنشان همیشه با ایجاد یک علاقه عجیب و واقعی نسبت به ارزش های این کشور بوده است. وقتی ایشان راجع به ایران و افتخار کردن به این کشور یاد می گرفتم، ایشان به من می آموختند که باید به اقوام احترام بگذارم تا بعد بتوانم بر پایه این احترام از آنها بخواهم که طبیعت را حفظ کنند. 
او تاکید کرد: فراتر از همه اینها، ایشان عشق ورزیدن را به همه ما آموخته اند. این مسئله حتی در زندگی خانوادگی ام تاثیر گذاشته است. این بسیار مهمتر از نقش یک استاد است که علم آموزی می کند. 
این کارشناس حیات وحش تصریح کرد: زمانی که ایشان ایده اکوتوریسم را در ذهنشان می پروراندند، به نظر همه ما رویاپردازی می آمد. اما ایشان با جدیت عجیبی این رویاها را دنبال می کردند. برحسب تصادف در جزیره کیش، که برای شناسایی گونه ها دعوت شده بودند، ایشان با فردی به نام «هومان نیکزاد» آشنا شدند که از جامعه توریسم آمده بودند. 
او ادامه داد: با الحاق این دو نفر، با تاسیس موسسه ای به نام «اکوتور ایران» این ایده شکل عملی به خود گرفت. این موسسه حدود 5-6 سال هزینه کرد و به همراهی بقیه متخصصان این رویا را به واقعیت تبدیل کرد. به خاطر دارم زمانی که برای ارائه ایده اکوتوریسم به سازمان میراث فرهنگی رفتیم، هیچ کس نمی دانست که این واژه یعنی چه. باهوش ترین آنها می گفت که «اکوتوریسم به تورهای اقتصادی می گویند، چون پیشوند اکو دارد»!
جوکار اظهار کرد: از ماشین هایی که 3-4 نفر را برای دیدن طبیعت به عرصه های طبیعی می برد، آغاز شد تا جایی که در عرض چند سال این مجموعه بیش از هزار نفر عضو پیدا کرد و اوایل هر هفته تماس می گرفتند که پایان هفته کجا باید رفت. 
او افزود: من فکر می کنم برای این برنامه ریزی و رویای اولیه زحمت زیادی کشیده شد و امروز میوه های آن ایده اولیه را در همین سالن می بینم. 
جوکار تصریح کرد: وقتی این ایده رشد کرد، ضرورت دیگری مشخص شد. نمی شد که این افراد را با طبیعت گردی آشنا کنیم و بعد رهایشان کنیم. به همین دلیل ایده ایجاد کلاس های طبیعت گردی و برگزاری کلاس های راهنمایان شکل گرفت. ما راهنمایانی می خواستیم که طبیعت را برای مردم تفسیر کند و همان ایده مهندس ضیایی که با علاقه مند شدن مردم، می توان انتظار حفظ طبیعت را از آنها داشت در آن وجود داشت. 
او ادامه داد: آقای مهندس ضیایی با جمع متخصصانی در آنجا بودند نشستند و طرح درس ها را نوشتند و این طرح درس ها به سازمان میراث فرهنگی ارائه شد و این رشته اکوتوریسم را در میراث فرهنگی جایگزین کردند و حالا صدها نفر از این رشته بیرون آمدند و در حال خدمت هستند. 
این کارشناس حیات وحش در پایان تاکید کرد: چیزی که ما لازم داریم، بیش از هر فن، تکنیک و دانشی این است که عاشق این مملکت باشیم و من فکر می کنم که آقای مهندس ضیایی این کار را خوب کردند و باز ایشان خواهش می کنم که «فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ...» 
مراسم بزرگداشت استاد یوزپلنگ آسیاییبه پاس چند دهه تلاش برای حفاظت محیط زیست و طبیعت ایران شب گذشته (پنج شنبه 21 اردیبهشت) در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد.