فروشگاه لوازم کوهنوردی دونا

سبزپرس – گروه تشکل ها و رسانه: «شهاب چراغی» دانش آموخته محیط زیست و کارشناس حیات وحش، در مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، از فعالیت های استاد ضیایی از زمینه تشویق سازمان های مردمی فعال در حوزه حیات وحش و محیط زیست سخن گفت.

به گزارش سبزپرس، چراغی در ابتدای سخنان خود گفت: من به نمایندگی از طیف بزرگ چند هزار نفری از دانشجویان استاد ضیایی اینجا هستم و البته به نمایندگی از انجمن هایی که با تشویق ایشان تشکیل شده اند. 
او ادامه داد: خوب به خاطر دارم زمانی را که دانشجوی ترم یک دانشگاه بودم و سفری به شرق کشور داشتم و از آنجایی که کنجکاوی زیادی نسبت به طبیعت و حیات وحش داشتم، تعدادی نمونه جونده و خزنده جمع آوری کرده بودم و با خودم به دانشکده بردم. از چند نفر از استادان خواستم که به من کمک کنند تا گونه ها را شناسایی کنم. نمی خواستم فقط به کتاب یادگاری که پدرم برایم تهیه کرده بود و راهنمای پستانداران ایران نام داشت اکتفا کنم. 
چراغی گفت: یکی از استادان به من گفت که آقای هوشنگ ضیایی همین الان دارند از پله ها پایین می آیند. برای من خیلی خوشحال کننده بود که استاد نویسنده این کتاب روبروی من هستند. آنجا پرسیدم «چند نمونه جونده و خزنده گرفته ام، می توانید برای من شناسایی کنید؟» گفتند «خودت حدس می زنی چه چیزهایی هستند؟» گفتم «فکر می کنم چند گونه دوپا و آگاما و..» باشد. پرسیدند «الان همراهت هستند؟» گفتم بله و ایشان از من خواستم که همراهشان بروم. 
او افزود: ایشان مرا به کلاس درسشان بردند و از من خواستند که این گونه ها را برای بچه ها معرفی کنم. این کار برای من خیلی شوکه کننده بود چون من می خواستم سوال کنم اما حالا باید در کلاس دانشجویان سال های بالاتر، خودم توضیح می دادم. هرچه در مدت چهار، پنج سال از کتاب راهنمای پستانداران ایران آموخته بودم در آنجا مرا کمک کرد تا بتوانم توضیحات خودم را ارائه کنم. در نهایت استاد نمونه ها را از من گرفتند و توضیح کاملی ارائه کردند و به من گفتند که بمانم تا کلاس تمام شود. 
او خاطر تصریح کرد: بیقرار بودم که کلاس تمام شود تا بدانم با من چه کاری دارند. همانجا بود که دقیقا راه خودم را پیدا کردم و امروز بعد از گذشت 10 سال از آن روز، هنوز علاقه قلبی ام به ایشان کم نشده است. نه تنها در کلاس ایشان بسیار آموختم، بلکه در سفرهایی که به عرصه های طبیعی داشتیم، از گام برداشتن در طبیعت گرفته تا فعالیت های دیگر در عرصه های طبیعی از ایشان درس گرفتیم. 
این کارشناس حیات وحش گفت: در همان زمانی که شاگرد ایشان بودیم، مطلع شدم که به استاد پیشنهاد مدیریت پروژه یوزپلنگ شده است که ایشان نیز با ورود به این پروژه از همکاری با تشکل های زیست محیطی استقبال کردند. در سفرها و کارگاه هایی که پروژه برگزار می کرد به طرق مختلف مطالب را به بچه ها یاد می دادند. 
او افزود: این فعالیت ها ادامه داشت تا آنجایی که منابع مالی پروژه دیگر اجازه خیلی فعالیت ها را نمی داد. تا اینکه خانم دارایی و آقای کامیاب (از برنامه عمران ملل متحد) کمک های زیادی به سازمان های مردمی کردند و پروژه های توانمند سازی و آموزش جوامع محلی توسط سازمان های مردمی انجام شد. 
چراغی خاطر نشان کرد: هدف از این پروژه ها، آشناسازی جوامع محلی با ارزش های تنوع زیستی بود و اینکه در نهایت خود محیطبانان با جوامع محلی ارتباط داشته باشند و سازمان محیط زیست تنها به عنوان یک سازمان چماق به دست شناخته نشود و با مردم همکاری داشته باشد. این ایده ای بود که به ذهن مهندس ضیایی خطور کرد. 
او ادامه داد: کارهای آموزشی برای عموم مردم توسط محیطبانان، برای چند سال ادامه پیدا کرد و به خاطر دارم که آخرین روزهای این پروژه ها بود که یکبار آقای مهندس ضیایی با من تماس گرفتند که به توران بروم چون یک توله یوز توسط مردم محلی از یک قاچاقچی خریداری شده بود و آن را تحویل بگیرم. برای من مایه خوشحالی بود که بعد از چهار سال کار آموزشی مردم محلی این کار را انجام داده بودند. این همان یوزپلنگی است که با نام کوشکی، در استان خراسان شمالی نگهداری می شود. 
این کارشناس حیات وحش تصریح کرد: استاد ضیایی مشوق های جالبی برای بچه ها داشتند که از جمله آنها این بود که هروقت کار خوبی انجام می دادیم، ایشان ما را به دیدار استاد خودشان آقای «اسکندر فیروز» می بردند. من آنجا از استاد ضیایی آموختم که چگونه به استادان خودم احترام بگذارم چون ایشان بعد از چهل سال هنوز احترام ویژه ای برای آقای فیروز قائل بودند. 
او در پایان گفت: امیدوارم سایه ایشان و آقای فیروز همیشه بالای سر محیط زیست و طبیعت کشور باشد. 
مراسم بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، به پاس چند دهه تلاش برای حفاظت محیط زیست و طبیعت ایران شب گذشته (پنج شنبه 21 اردیبهشت) در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد.