آیا کوه نوردی برای سلامتی خطرناک است

هوای رقیق سلول های مغز را نابود می کند

در مطالعه ای که در سال 2006 توسط متخصصان مغز و اعصاب اسپانیایی نیکلاس فاید ، پدرو جی. مودرگو ، و هومبرتو مورالس انجام و در شماره آوریل 2008 Scientific American, منتشر شد ، اسکن های مغزی MRI بر روی 35 کوه نورد ارتفاع بالا ، شامل 13 نفر که در کوه اورست تلاش کردند نشان داد که همه کوه نوردان به جز یکی دچار آسیب مغزی و از دست دادن سلول های مغزی ناشی از کمبود اکسیژن یا هیپوکسی در ارتفاعات بالا شدند . موضوع نگران کننده این است که حتی کوه نوردانی که هیچ علائمی از کوه گرفتگی حاد شامل تهوع ، سردرد ، سرگیجه و خستگی را نشان ندادند ، و ظاهرا به خوبی هم هوا شدند ، باز هم دچار آسیب مغزی شدند. 

آسیب مغزی حتی در ارتفاع پایین تر     

علاوه بر کوه نوردان هیمالیا ، این مطالعه همچنین کوه نوردان را در آکونکوگاوا ، قله 6962 متری نیمکره غربی ، و مون بلان با ارتفاع 4810 متر در آلپ های اروپا بررسی کرد. محققان دریافتند که در این ارتفاعات نسبتا پایین تر شمار قابل توجهی از کوه نوردان آسیب مغری داشتند. آر. داگلاس فیلدز نوروبیولوژیست در موسسات سلامت ملی NIH می نویسد :" این مطالعه اشاره می کند که دچار شدن به آسیب مغزی غیرقابل برگشت مستلزم قرار گرفتن مستمر در ارتفاعات بالا نیست ."

زمان ماندن در ارتفاع را به حداقل برسانید

درسی که از این مطالعه بدست می آید – اگر می خواهید تمام سلول های مغزی تان را حفظ کنید – به حداقل رساندن زمان ماندن در ارتفاع بالا ، فرود آمدن در صورت شروع دچار شدن به کوه گرفتگی ، و هم هوا شدن قبل از رفتن به ارتفاع بالاتر می باشد. دکتر فیلدز اشاره می کند که شما می توانید با رفتن از سطح دریا در عرض چند روز  به ارتفاع 14000 فوت  دچار آسیب مغزی شوید چون بدن انسان برای چنین تغییرات بنیادی طراحی نشده است. در عوض برای صعود به ارتفاعات بالا ، چند روزی را در ارتفاع متوسط بگذرانید تا بدن و مغزتان با هوای رقیق تر سازگار شود.

منبع : http://climbing.about.com/od/mountainclimbing/a/AltitudeStudy.htm

مترجم : فریدون شیرمحمدلی http://newfarid.blogfa.com/post-783.aspx