فروشگاه لوازم کوهنوردی دونا

هرمان بول اتریشی در سوم جولای سال 1953 از سمت شمال از طریق یخچال راخیوت و یال شرقی اولین صعود نانگا پاربات (8126 متر) نهمیمن قله مرتفع جهان را انجام داد. تا قبل از این اکسپدیشن 31 نفر بر روی این کوه جان داده بودند. بول عضوی از اکسپدیشن بزرگ آلمانی- اتریشی به سرپرستی دکتر کارل هرلیگ کوفر بود ( هر چند با رسیدن به کمپ اصلی سرپرستی به پیتر آخن برنر انتقال یافت) که بر اثر بی نظمی دچار مشکل شد. شرپاها از نپال نرسیدند و کمبود جدی در باربران ارتفاع بالا دیده می شد که با برپا نشدن کمپ های بالاتر تلاش ها را شدیدا محدود کرد. هوای نامساهد، کوه گرفتگی و اعتصاب های باربران باعث شد تا بسیاری از اعضا( از جمله کونو رینر همنورد همیشگی بول) شکست را پذیرفته و به کمپ اصلی فرود آیند.

وقتی چهار کوه نورد اوتو کمپتر، والتر فرائو برگر، هانس ارتل و هرمان بول آخرین حمله را از کمپ  3(حدود 6135 متر) به سمت قله با تعداد اندکی باربر ارتفاع بالا مجرب انجام دادند، دستورات مداومی از کمپ اصلی به آنان داده می شد تا تلاش شان را پایان دهند و فورا فرود آیند، اما قاطعانه آنها را رد کردند. تنها کمپتر و بول به بالاتر از کمپ 4 ( حدود 6700 متر) ادامه دادند چون کمپ 5(حدود 6870 متر) هرگز به طور مناسبی دایر نشده و تنها چادری کوچک بر پا شده بود. در روز حمله به قله بول زودتر از کمپتر حرکت کرد چون او در ساعت مقرر شده دو و سی دقیقه صبح بیدار نشد.

کمپتر در نهایت یک ساعت بعد حرکت کرد اما به او نرسید و به عقب برگشت و کار صعود انفرادی به قله را بول واگذار کرد. بول در ساعت هفت و سی دقیقه عصر لحظاتی قبل از غروب آفتاب پس از 17 ساعت به قله رسید ( بدون استفاده از اکسیژن مکمل). به علت از دست دادن یکی از کرامپون هایش فرودش به کندی انجام شد. او که مسافتی کوتاه را قبل از تاریکی شب فرود آمده بود مجبور شد در فضای باز در ارتفاع حدود 7925 متر تا طلوع آفتاب شب مانی کند، که بطور شگفت انگیزی جان سالم بدر برد. او مجبور شد بر روی طاقچه باریکی در حالت قائم با گرفتن گیره ای کوچک با یک دستش شب را سر کند. این بلندترین شب مانی در آن زمان بود.او بسیار خوش شانس بود که شب آرامی بود و در معرض سرمای باد قرار نداشت. صبح روز بعد 41 ساعت پس از شروع حرکت ، خسته، با پاهای یخزده و دچار توهمات شدید به کمپ 5 رسید. سه روز بعد به کمپ اصلی رسید که تا آن زمان بسیاری از اعضای گروه قبلا بارشان را بسته و آنجا را ترک کرده بودند. بول تنها فردی است که اولین صعود یک 8000 متری را به صورت انفرادی انجام داد.

هرمان بول اولین صعود برودپیک ( 8051 متر) را هم در سال 1957 ( همراه با فریتز وینترستلر و مارکوس شموک) انجام داد. تنها چند هفته پس از اولین صعود موفق به برود پیک، بول و کورت دیمبرگر تلاشی را بر روی قله  مجاور و لمس نشده چوگولیسا (7654 متر) به سبک آلپی انجام داد. بول بر اثر سقوط در میان نقاب برفی در یال جنوب شرق نزدیک قله چوگولیسا جان خود را از دست داد. جسد او هیچ وقت یافت نشد.                      

هرمان بول (September 21, 1924 – June 27, 1957) متولد اینسبروک ، در تیرول ایتالیا را یکی از بهترین کوه نوردان تمام دوران می دانند.او بطور خاص در بکارگیری سبک آلپی در صعود کوه های هیمالیا نوآور بود.

تنها اکسپدیشن دیگری که مسیر بول را تکرار کرد یک تیم چک در سال 1971 بود. این تیم که به مدت سه هفته در کمپ 4 در قله راخیوت زمین گیر شده بودند موفق به برپایی کمپ های 5 و 6 شدند. از کمپ 6 بر روی سیلبرساتل، ایوان فیالا و Micheal Orolin به قله اصلی رسیدند در حالیکه اعضای دیگر به قله جنوب شرقی (7600 متر) در بالای سیلبرساتل و قله فرعی (7850 متر) در بالای Bazhin Gap صعود کردند.

منابع : http://www.summitpost.org/nanga-parbat/150276

http://en.wikipedia.org/wiki/Nanga_Parbat

http://en.wikipedia.org/wiki/Hermann_Buhl

Hermann Buhl ascending Broad Peak in the summer of 1957, three weeks before his death on Chogolisa (visible straight ahead in the distance). Foto: Kurt Diemberger

“Everything I touched came away. It seemed too great a risk, for one small slide or fall would be the finish of me, and I should certainly drag with me my companion and friend, non-existent though he be... I had to exert extreme care every foot of the way down. The whole of this time my companion was with me, that staunch companion whom I never saw, and whose presence was more definite in danger spots. The feeling calmed me, lulled me into security: I knew that if I slipped or fell, this ‘other man’ would hold me on the rope. But there was no rope; there was no other man.”

- Hermann Buhl, Mountaineer

 

 

 

 

 

The team of the Austrian OEAV Karakoram Expedition 1957 consists of the four climbers and the liaison officer from Pakistan. Qader Saeed speaks about his experiences during the expedition and his role as liaison officer in an Interview in Toronto, Canada on 7 December 2005.

Marcus Schmuck (Expedition Leader)		Qader Saeed (Liaison Officer)		Fritz Wintersteller
Kurt Diemberger				Hermann Buhl

 

 

 

 

1953

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 (Broad Peak, 8051 м)

 

 

 

Hermann Buhl (September 21, 1924 - June 27, 1957) is considered one of the best post-war Austrian climbers. His accomplishments include: 1953 First ascent of Nanga Parbat 8,125 metres (26,658 ft.) 1957 First ascent of Broad Peak 8,047 metres (26,400 ft.) Just a few weeks after the success on Broad Peak, Buhl and Kurt Diemberger attempted nearby Chogolisa peak (7,654 metres). Buhl died when he fell through a cornice on the SE ridge near the summit of Chogolisa. His body has never been found. Interview recorded in 1957.

 

Buhl in Lonely Challenge had this to say about training exercises he did in 1940 - they sound a lot like bouldering:  ". . . I got up at five every morning and hurried to the Hottinger Outcrop, Innsbruck's Climbing nursery . . . I soon knew every hand and foothold by heart. Things which seemed impossible at the outset in rubbers later became possible in boots with smooth leather soles . . . I went up and down, up and down, time and again, like a lift. All this of course only a few feet above safe ground; but the important part was that my fingers were getting trained."

Hermann  Buhl 1924 - 1957

 

 

 

 

Hermann Buhl - Erwin Vitawski 1939

 

 

 

 

 

 

 1952

 

 

 Dr. Walter Frauenberger, Hans Ertl, Hermann Buhl

 

 

 

Hermann Buhl On East Arete With Nanga Parbat Summit On Left - Nanga Parbat: Incorporating the Official Report of the Expedition of 1953 book 

 

 

 

 

 

 Hermann Buhl Looking Like He Has Aged Several Years After His Return From Nanga Parbat Summit - Hermann Buhl Climbing Without Compromise book

 

 

 

 

 Hermann Buhl Climbs The Summit Needle Of Rakhiot Peak June 21, 1953 - Hermann Buhl Climbing Without Compromise book

 

 

 

 Hermann Buhl Ice Axe On Nanga Parbat Summit July 3, 1953 With View To Silver Plateau - Nanga Parbat: Incorporating the Official Report of the Expedition of 1953 book

 

 

 

 Hermann Buhl After His Return From Nanga Parbat Summit - Nanga Parbat: Incorporating the Official Report of the Expedition of 1953 book 

 

 

 

Hermann Buhl (Broad Peak, 8051 м)  1957  

 

 

 Chogolisa

 

 

 

 Nanga Parbat Main Summit, Bazhin Gap, And Fore-Summit From Silver Plateau - Nanga Parbat: Incorporating the Official Report of the Expedition of 1953 book

 

 

 

 Climbing Toward Nanga Parbat Silver Plateau - Nanga Parbat Pilgrimage: The Lonely Challenge book cover

 

 

 Hermann Buhl Nanga Parbat Ascent Route From Air - Nanga Parbat Pilgrimage: The Lonely Challenge book cover

 

 

 Hermann Buhl Climbs The Summit Needle Of Rakhiot Peak June 21, 1953 - Hermann Buhl Climbing Without Compromise book

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The right image shows Hermann Buhl' s last track and the cornice that broke off. The left picture shows the same part of the summit ridge of Chogolisa a few hours earlier

 

 

Hermann Buhl's shoes,
worn during the first ascent of the Nanga Parbat on 3 June, 1953
Alpenvereins-Museum Innsbruck