کوهنوردي شايد تنها شکل گردشگري ورزشي باشد که فصل و زمان و آب و هوا نمي شناسد. براي طبيعت گردان کوهنورد، سفر در برف همان قدر جذاب است که کوهپيمايي زير تيغ آفتاب باشکوه است. با اين حال کوهنوردي ريزه کاري‌هايي دارد که بايد از آنها باخبر باشيد.



در يک کوهنوردي زمستاني، بهمن، سرمازدگي، سر خوردن، كولاك و گم شدن در مه خطراتي هستند که سايه به سايه شما پيش مي‌آيند و هر قدر بالاتر مي‌رويد، ريسک وقوع آنها هم بيشتر مي‌شود! بنابراين علاوه بر داشتن تجربه و ابزار لازم در چنين سفري، شما نياز به يک همراه با تجربه داريد.


گروهي سفر کردن نخستين سفارش با تجربه‌ها است. هرگز تنها به كوه نرويد به ويژه اگر زمستان است! اين قاعده براي مبتدي ترها در فصل‌هاي ديگر سال هم صدق مي‌کند. يادتان باشد که يك كوهنورد با تجربه هم ممكن است به دليل پيچ خوردن پايش نتواند حركت كند و اگر همراه نداشته باشد ممكن است جان خود را از دست بدهد، كوهنوردي يک ورزشي گروهي است و هر قدر هم که اهل تنهايي سفر کردن باشيد، در اين مورد نمي شود يکه تازي کنيد.

 


اطلاعات مقدماتي سفرتان را از قبل جمع آوري کنيد. چشم بسته راهي سفر شدن به معني پريدن در دهان شير است! براي يک طبيعت گردي با رنگ و بوي کوهنوردي، شما نياز به دانستن نام و ارتفاع قله مورد نظر، موقعيت‌هاي جغرافيايي، راه‌هاي رسيدن به مبدأ صعود، محل و ساعت حركت وسايل نقليه عمومي، نام آبادي‌هاي مسير از مبدأ تا مقصد، فاصله بين آبادي‌ها و پناهگاه‌ها به كيلومتر، چگونگي راه‌هاي آسفالته خاكي (جيپ رو) و مالرو منتهي به قله، مسيرهاي زمستاني و تابستاني، عوارض طبيعي يا مصنوعي موجود در مسير صعود، رودخانه‌ها و چشمه‌ها، ديواره‌هاي سنگي، دكل برق، جان پناه يا پناهگاه‌هاي مسير و محل‌هاي مناسب براي چادر زدن داريد.


علاوه بر اين‌ها، بايد وسايل فني مورد نياز را همراه ببريد و حتماً خانواده يا دوستانتان را از مسير حرکت و مقصد و برنامه تان مطلع کنيد. اين طور لااقل اگر به دردسر افتاديد، مي‌توانيد اميد داشته باشيد که کسي به دنبال شما بيايد. شما بايد انرژي خود را به سه قسمت تقسيم کنيد : انرژي صعود، انرژي فرود و انرژي ذخيره و هنگام حركت، گامي ثابت و يكنواخت را برداريد.‌ به طوري كه بتوانيد ساعت‌ها آن را حفظ كنيد بدون آن كه توقفي داشته باشيد يا بدنتان عرق كند.




وسايل سفر شما به نوع صعودتان و شريط آب و هوائي که به آنجا خواهيد رفت بستگي دارد. بنابراين با توجه به نوع و محل سفر، به اين تجهيزات نياز خواهيد داشت : كفش سبك راهپيمايي، كفش نيمه سنگين كوهپيمايي، جوراب كوهنوردي، شلوار كوهنوردي، پيراهن و پوليور كوهنوردي، پيراهن و شلوار گرمكن، انواع دستكش كوهنوردي، انواع عينك كوهنوردي، شنل باران‌، كاپشن و شلوار بادگير، كت پر يا ويسكوز، كوله پشتي، زير انداز، كيسه خواب پر يا ويسكوز، انواع كلاه كوهنوردي، يخ شكن، چراغ قوه با لامپ و باطري اضافه، قمقمه آب، جعبه كمك‌هاي اوليه، طناب انفرادي و كارابين، قطب نما و نقشه مسير، سوت، بشقاب، ليوان، چاقو، در بازكن و كبريت ضد آب (نکته: با غلطاندن چوب کبريت‌ها در پارافين مايع مي‌توانيد آنها را ضد آب کنيد.)، عصا، چوب دستي، كلنگ و دفترچه بيمه.



به جز اين وسايل، لوازم ديگري هم نياز داريد که به کار گروه مي‌آيند و کافي است يک يا چند نفر از تيم کوهنوردي مسئوليت آوردن آنها را برعهده بگيرند. اين وسايل شامل چادر كوهنوردي، پوشش ضد آب چادر، ارتفاع سنج، ظروف غذا و لوازم پخت و پز، چراغ خوراك پزي، الکل جامد و غيره، كپسول روشنايي، كتري و قوري گروهي، دوربين كوهنوردي، نقشه، كروكي و مجوز برنامه مي‌شود.

 


معمولاً اجسام سنگين تر را اول داخل كوله پشتي مي‌گذارند و وسايل سبك تر را روي آن قرار مي‌دهند. وسايل دارويي و جعبه کمک‌هاي اوليه بايد دم دست باشند. به ياد داشته باشيد كوله پشتي نبايد لق بزند!

 


مواد غذائي آبدار بايد در كيسه پلاستيكي جداگانه بسته بندي شود و در كوله پشتي قرار گيرند. اجسام نوك تيز يا سنگين بايد طوري چيده شوند كه با پشت يا كتف شما تماس نداشته باشند. بنابر ضرورت شما، لوازم ضروري بايد در بالاترين قسمت کوله پشتي قرار گيرند!

 


موقع باران و رعد و برق پناه بگيريد و بدانيد رعد و برق غالباً بر قله‌ها و تيغه‌هاي سنگي و مناطق مرتفع برخورد مي‌كند!  در اين هنگام تمامي وسايل فلزي مانند ساعت، كلنگ و كرامپون را از خود دور کنيد و در پناه سنگي به فاصله 3 تا 5 متري روي زمين بنشينيد و عايقي مانند كوله پشتي يا طناب را زير انداز خود قرار دهيد.

 


روي برف آرام حركت كنيد و هيچ سنگي را به پايين نغلتانيد. در سر بالايي‌ها از تند رفتن خودداري كنيد!  در شيب‌هاي تند در موقع بالا رفتن و حتي پايين آمدن با قدم‌هاي كوتاه و به صورت مارپيچ حركت كنيد. براي جلوگيري از مار گزيدگي به جائي که نمي بينيد پا نگذاريد و دست خود را لابلاي بوته‌ها يا سنگ‌ها نکنيد.

 


در حركت، بايد ضربان قلب و برداشتن پاها با هم هماهنگ باشند و بايد خودتان اين هماهنگي را به دست آوريد!  نفر اولي كه در رأس گروه به عنوان پيش رو حركت مي‌كند بايد طول گام‌هاي خود را با طول گام‌هاي ضعيف ترين نفر در گروه هماهنگ کند.

 


از دويدن بپرهيزيد و خود را درگير مسيرهاي ناشناخته نسازيد. به محض مشاهده هواي نامساعد و قبل از بحراني شدن هوا : از پوشش‌هاي حفاظتي خود مانند لباس بادگير، كلاه و دستكش استفاده کنيد.

 


حتماً پس از استفاده از کوله پشتي خود در آن را ببنديد تا جانوري به داخل آن نرود. اگر لباسي را به درختي آويزان کرده ايد در موقع استفاده جيب‌هاي آن يا آستين و پاچه‌هاي آن را وارسي کنيد. براي وارد نشدن جانوران به داخل چادرتان حتماً هنگام استفاده در آن را ببنديد.



برداشت از : http://hamrakoo.blogfa.com/